[BT] ความหลังของคุณหมอเกรท
posted on 17 Mar 2009 21:15 by takochan in Blodwenอัพบลอดเวนค่า
ได้อัพบลอดเวนซักทีค่ะ หลังจากอัพตัวคุณหมอไปแล้วก็เงียบ......
เป็นฟิคความหลังของคุณหมอค่ะ
เพิ่งเคยแต่งครั้งแรกในรอบสามปีเลยนะคะเนี่ย ฝีมือคงไม่ดีเท่าไร ทำใจนิดนึง แต่คิดว่าคงรู้เรื่องของคุณหมออย่างคร่าวๆนิดนึงล่ะค่ะ
ขอให้สนุกซักนิดก้ยังดีนะคะ
ขออัพภาพร่างคุณหมอด้วย(หลังจากไม่ได้วาดตั้งเเต่ตอนนั้น)
เส้นเปลี่ยนไปแล้ว ฮ่า
ถ้าวาดอีกทีสงสัยจะเปลี่ยนไปอีก กั่กๆๆๆ
แผ่นหลังในชุดกาวด์สีขาว ที่ดึงสายตาของฉันออกมาจากภาพการดำเนินชีวิตที่จำเจในแต่ละวัน ดูโดดเด่นและเปล่งประกายราวกับจะดูดกลืนตัวของฉันเข้าไป รอยยิ้มสบายๆที่ส่งให้กับเพื่อนๆทำให้ฉันอิจฉาและอยากจะครอบครองไว้เป็นของตัวเอง หรือว่า...กับคนที่ฉันไม่เคยแม้แต่คุยด้วยคนนี้ฉันจะ....
...................................
เหล่าตึกใหญ่น้อยตั้งเบียดกันราวกับต้องการความอบอุ่นของกันและกันเพื่อหนีสภาพอากาศที่เลวร้ายเช่นกลางฤดูหนาวที่ขึ้นชื่อของประเทศรัสเซียแห่งนี้นั้นถูกสร้างขึ้นมาด้วยความตั้งใจให้เป็นมหาวิทยาลัยที่สามารถให้ความรู้แก่นักศึกษาทุกคนได้อย่างเท่าเทียมกัน นอกจากนั้นถึงแม้มหาลัยนี้จะไม่ได้มีชื่อเสียงเป็นอันดับหนึ่งของประเทศ แต่บัณฑิตที่จบจากที่นี่ก็ประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงกันมากมาย อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ที่นี่เนื่องจากอากาศเริ่มอบอุ่นขึ้น จึงทำให้เหล่านักศึกษาที่ไม่มีวิชาเรียนสามารถออกมานั่งอ่านหนังสือหรือนั่งเรื่อยเปื่อยกันตามสนามหญ้ากลางแจ้งได้อย่างไม่ต้องกลัวลมหนาวหรือกองหิมะเฉอะแฉะเหมือนไม่กี่สัปดาห์ก่อน
“ทำไมไม่ลองบอกไปเลยล่ะ?” สาวตัวเล็กที่ท่าทางห้าวนิดๆทำหน้ายิ้มอย่างมีเลศนัย
“ไม่ไหวหรอกๆ” สาวแว่นผมยาวประบ่าตัวต้นเรื่องส่ายหน้าอย่างหมดหวัง
“เอาแต่พูดแบบนี้แล้วเธอก็มาบ่นให้ฉันฟังทุกที” สาวอวบนิดๆผมหยักศกเพื่อนสนิทแจกแจงพฤติกรรมของเพื่อนสาวรูมเมทของเธอ
ทั้งสามคนเพิ่งเข้าเรียนชั้นปีที่1ในคณะสัตวแพทย์ของมหาวิทยาลัยแห่งนี้ และแธรี่ก็ได้ไปหลงรักรุ่นพี่ปี2ที่เคยจอกันด้วยความบังเอิญบ่อยๆจนทำให้สองเพื่อนสาวของเธอ เปรุก้าและพิเซร่า ต้องวุ่นวายหาทางช่วยปนรำคาญกับอาการพร่ำเพ้อของแธรี่
“แล้วแบบนี้มันจะก้าวหน้าไปไหนมั้ยล่ะฮ้ะ? จะคอยตามแบบนี้ต่อไปงั้นหรอ”
“เอาน่าพิเซร่าถึงแธรี่จะทำได้แค่มองอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆอย่างนี้แต่มันก็เป็นความสุขของแธรี่เค้าน่า”
“ฮึๆๆ พวกเธอไม่รู้อะไร ฉันไม่ได้ไม่พัฒนานะเหล่าสาวๆทั้งหลาย พวกเธอรู้มั้ยว่าตอนนี้ฉันพัฒนาไปถึงขั้นไหนแล้ว”
“หา?”
เย็นวันนั้นตอนที่พวกเธอทั้งสองคนปล่อยให้ฉันนั่งรออยู่คนเดียวนั่นน่ะ ฉันก็เจอกับ”เขา”ด้วยนะวันนั้นน่ะ”เขา”มาคนเดียวล่ะฉันก็เลยเข้าไปทักเหมือนรุ่นน้องคนหนึ่ง แล้วก็ถามไปว่าเรียนแล็ปมาเหนื่อยมั้ยคะ
“ห๊า!!! ทำแบบนั้นเขาก็รู้หมดสิว่าเธอแอบชอบอยู่น่ะ จู่ๆพูดถึงตารางเรียนออกมาแบบนั้น”
“ไม่หรอกน่า เขาดูเหนื่อยๆแถมถือหนังสือกายวิภาคเล่มหนามาด้วยนี่นา ไม่แปลกหรอก”
หลังจากนั้น”เขา”ก็ทำหน้างงๆแต่ก็ยิ้มให้แล้วก็ตอบฉัน ท่าทาง”เขา”จะรอเพื่อนเหมือนกันฉันก็เลยชวนมานั่งด้วยกัน
ฉันก็เลยชวนคุยเพราะถ้าไม่พูดอะไรคงจะดูอึดอัดพิลึกน่ะนะ
“ได้ข่าวว่าชอบว่ายน้ำใช่มั้ยคะ คงว่ายเก่งใช่มั้ยคะ ว่างๆมาสอนด้วยนะคะ”
“ชอบอ่านแฮร์รี่พอตเตอร์นี่คะ ภาคมูฟวี่เนี่ยแฮร์รี่แก่จังเลยนะคะ”
“เมื่อตอนปิดเทอมไปเที่ยวเยอรมันกับคุณพ่อคุณแม่มาหรอคะ มีอะไรอร่อยมั่งล่ะคะ”
“เทอมที่แล้วได้บีตั้งหลายตัวเก่งจังเลยนะคะ”
“เลขทะเบียนของพี่เลขสวยจังนะคะมีเลขเจ็ดเรียงกันตั้งสี่ตัวด้วย”
“อาหารค่ำไปกินแถวหลังมหาลัยใช่มั้ยคะ ร้านที่พี่ไปกินนั่นอาหารอร่อยดีนะคะ”
“เข้านอนแต่หัวค่ำจังนะคะแบบนี้อ่านหนังสือตอนไหนหรอคะ”
“สบู่ที่พี่ใช้อยู่เนี่ย หนูก็ไปหามาใช้เหมือนกันนะค้า~”
“อืม....ฉันคิดว่าหลังจากนั้นเราจะได้คุยกันมากกว่านี้ซะอีก แต่ไม่รู้ทำไมรู้สึกเหมือนโดนหลบก็ไม่รู้สิ อืม.. พวกเธอว่า “พี่เกรท” คงจะเขินรึเปล่าน่ะ?”
“.......................................................................................................................ล่ะมั้ง......”
สายลมอุ่นที่พัดพามายังประเทศทางตอนเหนือที่หนาวเย็นแห่งนี้ทำให้ผู้คน หรือแม้แต่สัตว์น้อยใหญ่พากันเบิกบานเพราะสายลมนี้เป็นสายลมอันอบอุ่นแรกของปีที่ช่วยชุบชีวิตและจิตใจที่ทนกับความหนาวมาหลายเดือน รวมทั้งสาวน้อยที่พบกับความรักที่ขอเพียงแค่มองอยู่ห่างๆคอยรับรู้และเป็นกำลังใจให้เพียงแค่ตรงนี้เท่านั้น.....
“เฮ้ย เกรท มองหาอะไรอยู่หรอ เลิ่กลั่กอย่างนั้น อยู่ตั้งปีหกแล้วนา มาฝึกงานแบบนี้ถ้าทำตัวไม่น่าเชื่อถือเดี๋ยวไม่ผ่านประเมินจะไม่จบเอาซะเปล่านะ”
“อ่ะ เอ่อ นั่นสินะ เราอุตส่าห์ออกมาฝึกงานนอกมหาลัยแล้วนี่นา จะเจอสาวแว่นที่ท่าทางแปลกๆเหมือนอยู่ที่มหาลัยได้ไงเนอะ”
“อ..อืม... เกรท... ถ้าสาวแว่นท่าทางแปลกๆล่ะก็ ฉันเพิ่งสังเกต....ว่าอยู่ข้างหลังประตูทางด้านโน้นล่ะ....เอ่อ รู้สึกจะมองมาทางนี้ด้วยล่ะ”
ปาดเหงื่อ/ฟู่
ขอบคุณที่อ่านกันจนจบนะค้า งือออออออออ
หลังจากนี้กะว่าจะมีกิจกรรมของคุณหมอให้ด้วยเดี๋ยวจะแจ้งอีกทีนะคะ
เจอกันใหม่เอนทรี่หน้าค่า
